استان سمنان، در حوزه شعر و ادب، جایگاهی خاص و قابل اعتنا دارد. حضور شاعران بسیاری که برخی از آنها دارای شهرت و اعتبار ملی و حتی فراملی هستند، موید این مدعاست. شاعرانی که از دوران آغازین شعرفارسی تا به امروز با بیان اندیشه های تابناک خود نقش عمده ای را در پیشرفت فکری ، ادبی، فرهنگی و هنری این کهن بوم بازی کردند.

زبان سمنانی،یکی از زبان های ایرانی و از شاخه زبان های ایرانی شمال غربی است.شعر استان سمنان در پنج دوره خراسانی، سلجوقی، عراقی ،سبک اصفهانی (هندی) و بازگشت ادبی جای می گیرد. سرایش شعر به گویش سمنانی با اینکه پیشینه ای صد ساله دارد اما از دهه ی ۳۰-۴۰، شاهد ظهور شاعران برجسته ای در سمنان بوده ایم که به شاعرانی پیشرو و جریان ساز در ایران تبدیل شدند. یدالله رویایی تجربه هایی جدید را در شعر می آموزد و این تجربه ها در نهایت موجب کشف و ارائه جنبشی تازه در شعر معاصر ایران با عنوان شعر حجم شد. اسماعیل شاهرودی به عنوان یکی از پیروان نیما،با سرودن شعر نو به زبان ساده، از آن در مسیر مبارزات سیاسی بهره گرفت. نوح سمنانی در قالب های مختلف نیمایی،چهارپاره، غزل و قصیده به مسائل سیاسی، اجتماعی و نیز مضامین غنایی می پرداخت. صالحی سمنانی با درخشش در قالب های غزل و قصیده،اشعاری استوار، روان، زیبا و دل انگیز می سرود .

ازسال 1370 تا امروز، شاعران بسیاری از نسل جوان در قالب ها و گرایش های مختلف،آثار ممتاز و تحسین برانگیزی خلق کرده اند و همه اینها نشانگر وجود ظرفیت های سرشار در حوزه شعر،خلق آثار تاثیر گذار بر جریان شعر معاصر در این دیار است. حرکتی که هنوز پویا و یابنده به مسیر روشن خویش ادامه می دهد.

مطالب بالا برگرفته از این منابع می باشد.

ایده ، نظر ، پیشنهاد